Rakibin 80 dakika 10 kişi oynamasına rağmen Kocaelispor’un oyunu ele alamaması, üretken olamaması ve pozisyon dahi bulmakta zorlanması kabul edilebilir değil. Üstelik eksik oynayan Gaziantep FK’nın Kocaelispor’dan daha fazla şut çekmiş olması, yaşanan sıkıntının boyutunu net şekilde ortaya koyuyor. Sayısal üstünlüğe rağmen bu kadar etkisiz kalan bir takım, sahada planını da özgüvenini de kaybetmiş demektir.
Bu maçla birlikte, bir süredir şehirde konuşulan “Bu kadro ligi götürür” söylemi de rafa kalkmıştır. Tribünde, sokakta, kahvede konuşulan ortak fikir şudur: Bu kadro eksik. Hem de ciddi şekilde.
Özellikle kanatlarda ve orta saha merkezinde yaşanan tıkanıklık artık gizlenemez hâle geldi. Topu ileri taşıyamayan, oyunu genişletemeyen, tempo kuramayan bir Kocaelispor izliyoruz. Bu eksiklerle, uzun ve yıpratıcı lig maratonunda ayakta kalmak hiç kolay değil.
Ligin ikinci yarısında rakipler birer birer takviye yaparken, Kocaelispor’un yerinde sayması hatta geriye düşmesi, işi daha da zora sokar. Hedef sadece ligde kalmak olsa bile – ki şu an için en gerçekçi hedef budur – takviye şarttır. Ligde kalıcı olmak lafla değil, sahaya yansıyan hamlelerle olur.
Bir de işin fikstür tarafı var. Lige Trabzonspor, Samsunspor, Fenerbahçe ve Beşiktaş maçlarıyla başlayacağız. Daha sezonun başında böylesine zorlu bir seri varken, bu oyunla yola çıkmak büyük risktir. Pazar günü oynanacak eksik Trabzonspor maçında da benzer bir görüntü olursa, ligin Kocaelispor adına ne kadar çetin geçeceğini şimdiden söylemek kehanet olmaz.
Artık top yönetimde. Limit, kontenjan, prosedür… Bunlar elbette önemli ama bahane olmaktan çıkmalı. Yönetimin maçın hemen ardından tüm enerjisini bu sorunları çözmeye ve transfer işine odaklaması gerekiyor. Bu şehir beklemeyi sevmez, Kocaelispor camiası oyalamayı hiç sevmez.
Kocaelispor bu şehrin ortak sevdasıdır. Tribün sabreder ama umutsuzluğa değil. Gereken adımlar atılmazsa, bu sezon sadece zor değil, camia adına yıpratıcı da olur. Bu tabloyu tersine çevirmek hâlâ mümkün ama zaman her geçen gün daralıyor.