Eskilerin bir sözü vardır;
-İpten adam alırdı
Bu söylem 1980’e kadar, çok güçlü olan tabiri caizse ağalar, ensesi kalınlar için söylenirdi.
Bu isimler açılmaz denilen kapıları o dönem açardı.
Fakat insanları ipten almalarının altında çeşitli nedenler yatıyordu.
Ya ipe giden adam kendi akrabası ve dostuydu.
Veya ipten alınacak adam için ortaya büyük para konulmuştu.
Tek ortak özellikleri,
İpe giden adamın ne suç işlediği kimsenin umurunda değildi.
Ve o tarihlerde adalet, bu adamların iki dudağının arasındaydı.
O dönemlere bakarsanız,
Kanunların tam oturmadığı,
İnsanların dünyadan bir haberi olduğu dönemlerdi.
Ama o dönemlerde, devlet ve devletin makamlarında oturanlar tefecilik yapmazdı.
Bürokratlar, ipten birini kurtarmak için rant peşine düşmezdi.
Bu işleri başkaları yapardı.
Sonra 90’lı yıllar geldi.
İpten adam alan ağalar yerine,
İpten adam alan paşalar, medya patronları, kendilerini ak sakallı diye ifade eden bürokratlar ve mafya babaları sahneye çıktı.
Günümüzde dostluk, arkadaşlık, akrabalık diye bir kavram kalmadığı için ipten adam almalar sadece paraya bakar oldu.
Dostluklar sadece ateş çemberine yaklaşıncaya kadar vardı.
Arkadaşlıklar bana dokunmasınlar da kim yanarsa yansın, çizgisine dönüldü.
Tek yol rant oldu.
Para el değiştirsin gerisi kolay.
İşte günümüzün modası bu.
Sakın buna tefecilik demeyin, zaten bu tefecilik olur mu alan razı veren razı.
Bu olsa olsa meşru tefeciliktir.
Ortada mafya yok.
Ticaret var.
Sen ver bana şirketlerini, anında ipten alayım seni.
Ben zaten 8 kişiyi ipten aldım.
Ne olacak senide alırım.
Ver bana sen şu hastane ortaklığını,
Olmadı limanları,
Oda olmadı bir çek yaz dönemi başladı.
İpten almayı iddia edenlerin sayısı rekora koşuyor.
Bürokratların yeğenleri bu iş için bulunmaz nimet.
Medya sahipleri bu yeteneğin kendisinde de olduğunu iddia ediyor.
Ver parayı.
Hemen listeden ismin çıkartılsın.
Bir çark kuruldu.
Aman allahım akıllara zarar.
Dışarıda vatan millet bayrak.
İçerde milyonlar, dolarlar,
Ver paraları al özgürlüğü.
Yazık çok yazık…