2006 yıllarıydı. Üniversite yıllarımın başlangıçı. Babamın, üniversitede oğlum var söylemindeki; mutlu gururu ile yürüyüşünü izleyerek gülümsediğim yıllar. Ve biz o yıllarda;Bir bahçede her çiçeği koklar gibiydik. Diller, dinler düşünceler arasında, kimseye zarar vermeden fikirleri...
2006 yıllarıydı.
Üniversite yıllarımın başlangıçı.
Babamın, üniversitede oğlum var söylemindeki; mutlu gururu ile yürüyüşünü izleyerek gülümsediğim yıllar.
Ve biz o yıllarda;Bir bahçede her çiçeği koklar gibiydik.
Diller, dinler düşünceler arasında, kimseye zarar vermeden fikirleri çarpıştırıyorduk.Kararlıydık. Farklı olacaktı.Kimse diğerine öteki demiyordu.Ancak ilk o gün kırılmıştım.Söylemler gerçek değildi.
Özgürlük realiteye dökülememişti.Sadece birileri yumurta atmak sanıyordu.
Oysa herkes girebilmişti sınıfa onun dışında.
Özgürlük söylemleri içerisinde bir tek ona özgürlük yoktu.
Sadece o eksikti.Ve bir soru sardı beni.Cevabını bulamadığım.
Eğitim dönemim boyunca hep tartıştığım.5 yılın sonundaO deli soru.Neden yoklar
?Bazen en yakınımdaki dahi anlamadı beniYıllar sonra aynı üniversiteme yüksek lisans için girdiğimde
.Farklıydı.Bu sefer onlar karşıladı beni.
İçeri girdim.
Gülümsedim.5 yıllık sıra arkadaşımı aradım.
-Artık buradalarKimBayrak, Atatürk, Gençliğe hitabe
