Mustafa Kalabalık'ın Köşe Yazısı

Hayat insanlara neler neler öğretiyor.

Yaşam sürerken öğrettiklerinden fazlasını, kaybedildiğinde anlıyor çoğu zaman insan hayatına kattıklarını…

Değer vermen gereken zamanda, yine hayatın akışı içinde gerektiği şekilde yanında olamamak..

Hatır sorup da ellerini öpememek…

Varsa ihtiyacı yerine getirememek…

Ve sanırım maddi ihtiyaçtan ziyade manevi ihtiyacı olabileceğini de düşünememek…

Hem hüzün, hem pişmanlıktır aynı zamanda ebedi ayrılıklar..

Ne ilk olacak belki de, ne de son…!

Aslında, “keşke” yaşamlar sürerken gereken değeri hissettirebilsek…

Hayatlarımıza nasıl da sihirli dokunuşlar yaptığını, minnetle, teşekkürler ifade edebilseydik “keşke”…

Binlerce gencin mesleki yaşantısına dokunuşlar yapmak…

Hüzünlerini paylaşmak…

Sevinçlerine ortak olmak…

Hayata hazırlamak…

Ne kadar zor, meşakkatli, önemli, değerliymiş meğerse…

Biliyorum daha binlerce başka genç de bizler gibi yatılı okullarda okudu.

Ailelerinden uzakta, hem mağdur, hem mağrur, hem de yaşamlarına tutundu…

Ama, günün yirmi dört saatini size ayıran,

Yatacağınız odanın, yatağın, nevresimin, yastığın,

Doyduğunuz yemekhanenin, sohbetler ettiğiniz ortamların,

Spor yaptığınız alanların,

Kılık kıyafetlerinizin, sağlığınızın takibini bıkmadan usanmadan yapan…

Hem sert, hem babacan,

Hem disiplinli, hem hem öğretici olan kaç kişi olmuştur hayatlara…

Yıllarca sürecek mesleki öğreti yanında, kurum içinde ve toplumsal örf ve adetleri yaşayarak, yaşatarak öğreten kaç kişi olmuştur hayatlara…

Yıllar geçse de unutulmayacak, babacan “anılarıyla” anılacak, hayır dualarıyla hatırlanacak kaç kişi olmuştur hayatlara…

Allah rahmet eylesin, mekanın cennet olsun…

Komutanımız.., Karamürselbey Eğitim Merkezi’ndeki Sınıf Astsubayı’mız.., Emekli Astsubay Bülent BİMEN büyüğümüz dün aramızdan ayrıldı.

Ve cenazesi bugün, öğlen namazına müteakip, İzmir Bostanlı Beşikçioğlu Camiinden kaldırılacaktır.

Allah sevenlerine, sevdiklerine sabırlar versin…