Tarihler 3 Aralık 1988’i gösterdiğinde, Sabancı Vakfı tarafından ilimize kazandırılan Sabancı Kültür Merkezi, binlerce organizasyona ev sahipliği yapmış, Kocaeli’nin kültürel hafızasında özel bir yer edinmişti.

Kentin en değerli lokasyonlarından birinde yer alan bu yapı, uzun yıllar boyunca kültür, sanat ve eğitimin kalbi oldu.

Ancak yıllar geçtikçe, yapının deprem riski taşıdığı iddiaları gündeme geldi. Kocaeli Üniversitesi tarafından yapılan incelemeler neticesinde, zeminin sağlıksız olduğu tespit edildi ve sondaj, zemin etüt çalışmaları başlatıldı.

Bu gelişmelerin ardından, 2021 yılı itibariyle merkezdeki tüm faaliyetler durduruldu.

Sadece binanın arka kısmında hizmet veren İl Halk Kütüphanesi bir süre daha açık kaldı.

Bu süreçte, Sabancı Vakfı ciddi bir adım attı ve yanlış hatırlamıyorsam 60 milyon TL’lik bir güçlendirme ya da yeniden yapım bütçesi hazırladı.

Her şey umut verici görünürken, bu kez devreye bürokratik engeller girdi.

“Kıyı kenar çizgisi” denilerek İzmit Belediyesi ruhsat vermedi.

Hemen yanı başında yer alan Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin durumu ise hiçbir şey yokmuş gibi dimdik ayakta duruyor.

Milli Emlak Müdürlüğü’ne ait olan bu değerli arsada kültür-sanat merkezi yeniden yükselemedi.

Sonuç mu?

İl Halk Kütüphanesi de kapatıldı.

Şimdi hummalı bir şekilde eşyaların taşınması, geçici yer bulunması gibi konularda telaş var.

Kiralanacak yerler konuşuluyor, ama ortada bir netlik yok.

Gerçekten yazık.

Sadece bir kurumu ya da kişiyi suçlamak kolay olur.

Ancak bu tablo, bu kentte irade koyamayan kim varsa, onların da sorumluluğudur.

Kamu yöneticileri, yerel siyasetçiler, milletvekilleri ve biz vatandaşlar… Hepimizin payı var bu ayıpta.

Geçtiğimiz haftalarda Kocaeli Valisi İlhami Aktaş, İl Kültür ve Turizm Müdürü Fatih Taşdelen ile birlikte Sabancı Vakfı Genel Müdürü Nevgül Bilsel Safkan’ı ziyaret etti.

Görüşmede, merkezin başka bir yere yapılması önerildi.

Ancak ne mi oldu?

Şu an Sabancı Vakfı ne “yaparım” diyor, ne de “yapmam”.

Ortada muallakta kalan, belirsiz bir durum var.

Ve her zamanki sessizlik...

Bu kentte en küçük olayda eylem yapan, ses yükselten sanatseverler, çevreciler, kültür gönüllüleri nerede?

Her cümleye kültür-sanatla başlayıp, lafı orada bitirenler neden suskun?
Sanat, kültür ve eğitim deyince ortalıkta görünmeyenlerin, iş adliyeye ya da başka projelere geldiğinde yarışa girmesi, başka neyle açıklanabilir?

Sabancı Kültür Merkezi Derneği Başkanı İbrahim Altınoğlu’nu gel de arama… O olsaydı, bu konuda ciddi bir kamuoyu oluşturur ve Sabancı Kültür Merkezi’ni küllerinden tekrar hayata geçirirdi.

Kocaeli gibi bir şehirde ki sanayinin başkenti, en fazla vergi toplanan, en yüksek tahsilat oranına sahip kent burası…

Ama gelin görün ki salon fakiriyiz.

Sabancı Kültür Merkezi yıkılıyor.

Yenisi yapılır mı, ne zaman yapılır, Allah bilir.

Bu tablo sadece yönetenlerin değil, hepimizin aynadaki yansıması.

Bu ayıp, gerçekten hepimize yeter.